Per ongeluk begon ik te vroeg met de video-opname in de combinatiegroep 5/6. Het ging niet om groep 5. Het duurde een enkele seconde. Juf Janneke begon een krachtige instructie aan groep 5 te geven. Ze stónd voor de groep. En de leerlingen gingen direct aan het werk. Maar nee, het ging niet om groep 5. Het ging over groep 6. Daar lag haar vraag. Ik realiseerde het me ineens en wachtte op de start van de instructie van groep 6.
Onlangs waren we als collega’s van het Onderzoekscentrum in Bergen om de NLA Høgskolen te bezoeken. Deze kleine christelijke universiteit in Noorwegen zoekt mogelijkheden om samen te werken. Ik heb er veel lezers ontmoet en mooie boeken gezien.
In Nederland hebben 3 miljoen mensen van 16 tot en met 75 jaar moeite met lezen, schrijven en/of rekenen. Daardoor hebben ze ook vaak moeite met een computer of een smartphone, kunnen ze handleidingen van apparaten of bijsluiters van medicijnen niet lezen. Van 8 tot en met 15 september is er daarom de Week van lezen en schrijven. Dan is er extra aandacht voor beperkte basisvaardigheden.
Heb jij ook last van TBR? Ik heb er het jaar door vaak last van, want mijn TBR groeit en groeit. Maar nu de vakantie nadert, ben ik blij mee met mijn TBR.
De zomervakantie is begonnen of staat op het punt van beginnen – een tijd waar we allemaal naar uitkijken. Het is de periode waarin we even kunnen ontsnappen aan de waan van de dag, de hectiek van school, en de stapels nakijkwerk. Vakantie geeft ons de tijd om diep adem te halen en de energie weer op te laden. Maar hoe doen we dat op een zinvolle manier, zodat we niet alleen uitrusten, maar ook groeien als professional en als mens?
Hommage aan Alasdair MacIntyre (1929-2025)
‘Wat je in een ander wil ontsteken, moet in jezelf branden’, schrijft Augustinus. Het is dus van groot belang om het vuur in jezelf brandend te houden, om plezier te blijven hebben in je werk voor de klas. Hoe word jij als leraar ‘een lopend vuurtje’? Onderwijsadviseur Annemarie Nobel blogt erover.
Terug uit Noorwegen komen we met de kenniskring van het lectoraat Herberzaam onderwijs in Gouda bij elkaar. Geïnspireerd door het Noorse onderwijssysteem, delen we onze ervaringen. Dat zijn er heel veel. Hieronder een mooie ervaring die door meerderen van ons genoemd wordt.
Tja, dat wordt weleens gevraagd. Is er echt geen Hollands woord dat de betekenis weergeeft voor wat je in het onderstaande verhaal leest? Als je het weet, hoor ik het graag!
Jaren geleden waren mijn man en ik in de Pyreneeën, bij de Passerelle d'Holzarte. Wat een indrukwekkend landschap! Over een steile kloof was een hangbrug ‘gespannen’, die er vanuit de verte heel fragiel uitzag. Om de kloof te overbruggen moet je daadwerkelijk de stappen zetten, een andere optie is er niet. Dan blijf je aan dezelfde kant, met een beperkt perspectief.
"Ik ben benieuwd hoe het met je gaat." Deze eenvoudige vraag van een mentor leidde tot een diep gesprek, waarin een leerling haar hart opende: "Ik voel me zoveel beter dan voor de vakantie. Door te bidden hoort God. Dat geeft mij blijdschap." Ze straalde terwijl ze de woorden uitsprak. Een ervaring om stil verwonderd over te zijn als je hiervan getuige bent.
De aarde is enkele miljarden jaren oud. Miljoenen jaren van geologische krachten en de evolutie van het leven resulteerden in haar huidige aanzien. Voor een reformatorische docent kan het een uitdaging zijn deze vrij algemeen aanvaarde theorie vanuit een Bijbels standpunt te bespreken.
Leraren doen er regelmatig toe in de levens van leerlingen. Soms blijkt dat echter pas veel later, als de schooltijd al vergleden is in het verleden. Een bekend voorbeeld daarvan is Albert Camus, de schrijver van La peste en het existentialistische L’étranger. Als hij in 1957 hoort dat hij de Nobelprijs voor de literatuur zal krijgen, schrijft hij zijn oud-leraar een brief.
De Nationale Voorleesdagen komen eraan. Van 22 januari tot en met 1 februari heeft voorlezen àlle aandacht. Hopelijk leest iedere leerkracht dagelijks voor, maar doen ouders dat thuis ook. Zij hebben meer invloed op de leesontwikkeling dan de school…
‘Natuurlijk kunnen we als christelijke scholen iets met de burgerschapsopdracht van de overheid’, zegt Henry vol overtuiging. ‘In onze identiteit zit toch genoeg om daar een positieve bijdrage aan te leveren?’