Loungen in het onderwijs 9 februari 2018 Door Marjolein Bax, deeltijdstudent pabo

Ik reis in een intercitydubbeldekker door het leven van een pabostudent en leerkracht in opleiding tegelijk. Bovenin ben ik een zogenoemde deeltijd-verkort-student bij Driestar hogeschool, beneden maak ik in sneltreinvaart kennis met de ‘barstensvolle talenten van kinderen’.

Ons ministerie van Onderwijs heeft mij er het afgelopen jaar van overtuigd dat kinderen het meest kostbare kapitaal van onze samenleving is. Na het eerste jaar reizen in de wereld van het onderwijs is mijn passie voor hen alleen maar groter geworden. Ik neem je graag mee in een veelbewogen propedeusejaar. 

Nauwkeurige routes

Voor ik de trein van deze periode studeren-en-werken in stap, vul ik mijn rugzak met een dosis energie, want tijdens het intakegesprek begrijp ik dat de reis door pabo deeltijd verkort inspannend en vermoeiend zal zijn. Bovendien kun je het spoor zomaar bijster raken als je niet oplet. Tijdens de eerste drie weken blijkt het voor mijn intercity inderdaad moeilijk om zelfstandige de juiste route te vinden: de leerlijnen zijn complex, de stage-opdrachten omvangrijk en de tentamenstof bergen hoog. We mogen van geluk spreken dat onze machinisten en conducteurs (onze docenten) onze spoorwielen met nauwkeurigheid over de rails geleiden. We razen langs theorieën over goede gezagsverhoudingen tussen leerkracht en leerling, een positief groepsklimaat en oog voor de uniciteit en ontwikkeling van het kind. Naast deze pedagogische basis doen we ook kennis op over zaakvakken, expressie en kunst, levensbeschouwing, rekenen/wiskunde en taal. Deze laatste twee vakken blinken geregeld op in de routeplanner. Want, zegt onze Onderwijsraad, “een goede beheersing van basisvaardigheden bepaalt voor een belangrijk deel het succes in de schoolloopbaan en daarmee het toekomstige opleidingsniveau.” Volgens mij moeten we dat overigens iets nuanceren; ‘succes’ ligt ten diepste in Gods handen. 

Vliegende vaart

Mijn intercity is zo’n nostalgische oude dubbeldekker, zo’n felgele met blauwe raampjes boven en beneden. ‘Boven rust, onder loungen in de oude gele dubbeldekkers uit de jaren ‘90’. Ik herken dat eerlijk gezegd niet zo in mijn intercity. Op beide verdiepingen is er een hoop opschudding en is het hard werken. Elke maandag- en woensdagmiddag neem ik de trap naar boven en ga ik in vliegende vaart richting Gouda. Soms moet ik in alle haast m’n klas verlaten en mijn collega nog wat instructies geven voor het laatste lesuurtje in groep 3. Maar de vele college-uren, waarin theorie en praktijk elkaar ontmoeten en docenten ons inspireren met nieuwe kennis en vaardigheden zijn voor mij absoluut van meerwaarde! 

Intercombericht

Met alle plezier neem ik mijn plaats op de bovenverdieping van mijn trein nog een jaartje in. En als ik dan even gebruik mag maken van de intercom, wil ik graag laten omroepen dat er nog veel passagiersstoelen leeg zijn en ingenomen mogen worden door nieuwe studenten. Dus: heb je ook passie voor talentvolle kinderen of ken je zo iemand? Denk dan eens aan de deeltijdopleiding van de pabo van Driestar hogeschool in Gouda! Op deze website vind je zonder twijfel een routekaart naar de eerstvolgende open avond waar iemand van de servicebalie je meer informatie kan geven. 

Heerlijke reis

Graag neem ik je ook nog even mee naar een coupé op de onderverdieping, want daar ontmoeten we 28 groep-3’ers. Ze dwarrelen drie dagen per week om mij heen om mij te overtuigen van hun mooiste tekening, de mooiste letter die ze hebben geschreven of de moeilijkste bussom die ze hebben opgelost. Ik ben trots op mijn leerlingen! Met volle teugen geniet ik van hun enthousiasme, hun onbevangenheid, hun egocentrisme en hun spontaniteit. Dat maakt mij elke keer weer een enorm gelukkige en dankbare leerkracht! Hoewel mijn intercity soms erg hard over de spoorrails raast, geniet ik van de combinatie van leerkracht en student zijn en vind ik dit een heerlijke reis. Bedankt docenten en collega’s! Jullie dragen bij aan mijn vorming tot een leerkracht die de barstensvolle talenten van kinderen tot bloei kan laten komen.
 
Marjolein Bax studeert pabo bij Driestar hogeschool (in deeltijd en verkort) en is leerkracht in opleiding op de Juliana van Stolbergschool in Poederoijen. Deze blog is een bewerking van haar toespraak bij de propedeuseuitreiking.