De vraag van je leven in een mentorgesprek   5 juli 2017 Door Anne-Co de Kat

Het mentorgesprek van 31 maart 2016 staat in haar geheugen gegrift. Die dag kreeg pabostudent Anne-Co de Kat een belangrijke vraag. Wat zou jouw antwoord zijn?

Na enkele jaren studeren op Driestar hogeschool draaien de rollen om. Je zit niet langer in de klas, maar je staat voor de klas als gediplomeerd leerkracht. En dan is de vraag: is het doel van Driestar hogeschool bereikt?
 
Het doel van de pabo van Driestar hogeschool is om studenten op te leiden tot christelijke leerkrachten. En daarom deze keer een hele persoonlijke vraag: ben jij een christelijke leerkracht?Of is dat slechts een titel waarmee je straks gaat solliciteren? Dit verschil bepaalt alles. Ik kwam erachter op 31 maart 2016… 

Zonder God

Wanneer ik stel dat de weken op Driestar hogeschool voorbij vliegen, zal menig student instemmend knikken. Collegeweken, tentamenweken, stageweken.  Heus, ik wist waar ik aan begon toen ik de keuze voor deze hogeschool maakte. Ik wist dat de Driestar van haar studenten veel inzet en betrokkenheid vraagt.
Bewust had ik gekozen voor Driestar hogeschool, mede vanwege de christelijke identiteit en de opleiding tot christelijke leerkracht. Toch was ik hier bijna niet mee bezig tijdens de eerste anderhalf jaar van mijn opleiding. Ik zorgde ervoor dat mijn tentamencijfers keurig en groen gekleurd op de lijst kwamen te staan, zorgde ervoor dat ik piekte tijdens mijn stages, maar deed dit alles vaak zonder God. 

Totdat…

Op donderdagmiddag 31 maart 2016 stond het eerste gesprek met mijn mentor voorafgaande aan de derde stageperiode van pabo 2 op het programma. Inmiddels alweer meer dan een jaar geleden. Mijn notitieboekje stond vol met persoonlijke leerdoelen. Verwachtingen over en weer zouden uitgesproken worden. Toen ik die ochtend mijn bed uitstapte had ik niet kunnen denken dat deze dag een kantelpunt zou worden. De omschakeling voor mij persoonlijk had alles te maken met wat mijn mentor zei nadat ik alle motieven achter mijn leerdoelen had uitgesproken. Hij zei: “Mooie en goede leerdoelen allemaal, maar doe het niet zonder God!”
 
“Doe het niet zonder God!”, galmde die dagen erna voortdurend door mijn hoofd.
“Onderwijzen, een gave van God!”, was het enige wat mijn mentor er nog aan toevoegde.
“Ga dan heen, onderwijs al de volken”, las ik diezelfde dag in Mattheüs 28. 

Ik kon er niet meer omheen

Ik stond na die reactie van mijn mentor letterlijk schaakmat. Zoveel stageweken en tentamenweken deed ik op eigen kracht en zo vaak had ik gedacht het allemaal wel zelf te kunnen. De stageweken na dit gesprek realiseerde ik me dat God juist in het lesgeven aanwezig wil zijn. Hij neemt geen twee weken ‘pauze’ als ik stage ga lopen en neemt ook geen week ‘pauze’ als ik te druk ben met mijn tentamens. Hij zegt Zelf in Mattheüs 28:20 ‘Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld’. Al de dagen. Niet wanneer het mij uitkomt of wanneer ik een goede reden heb. Hij wil erbij zijn, juist tijdens deze drukke weken van presteren. Hij wil erbij zijn als Zijn Woord open gaat tijdens de dagopening(en) en de kinderen gaan horen over Zijn grote verlossingswerk!
 
Daarom deze twee laatste persoonlijke vragen aan jou. Kunnen kinderen aan jou merken dat je bij het Koninkrijk van God hoort? Mag Hij jou, als christelijke leerkracht gebruiken in Zijn Koninkrijk? Alleen dan heb jij je doel bereikt.