Blogs

    • Het kind onzichtbaar in gevaar

      Door Niels Kleppe, student pabo 2

      Dat er de afgelopen paar jaar een enorme revolutie gaande is binnen de ICT wereld is voor niemand onbekend.

      Lees meer ›
    • Commissies, raden en lectoraten – ‘Met wat waarheen?’

      Commissies, raden, lectoraten: wat geweldig dat mijn school die bezit! Ik kan immers met al mijn vragen, klachten, complimenten en opmerkingen naar… Ja, waarheen eigenlijk? Naar welke commissie kan ik toe met een bepaalde vraag, klacht, compliment of opmerking? Misschien is het goed om hier eens aandacht aan te besteden, want dan hebben jij en ik misschien ook wat aan deze ‘achterban’.

    • Denkend aan onderwijs

      Denkend aan onderwijs zie ik stromen kinderen wit, zwart, klein, groot, door geopende schooldeuren gaan,

    • “Hoeft u niet te werken vandaag?”

      “Juf, wat komt u hier doen vandaag? Nu hebben we twee juffen én een meester in de klas.” “Is dat uw moeder, meester?” “Hoeft u niet te werken vandaag?” De laatste leerling heeft het goed door. Ik hoef vandaag niet te werken. Ik mag op stagebezoek.

    • Voorbereid, te allen tijd!

      Als (toekomstige) leerkracht, krijg je elke dag (onbewust) weer de vraag hoe je met bepaalde situaties het beste om kan gaan.

    • Nobelprijs of erfenis

      Leraren doen er regelmatig toe in de levens van leerlingen. Soms blijkt dat echter pas veel later, als de schooltijd al vergleden is in het verleden.

    • Oefening baart geluk

      Studenten van de opleiding hbo-pedagogiek schrijven tijdens de module werkplaats karaktervorming een artikel voor beroepsopvoeders waarin ze antwoord geven op vragen die met opvoeding te maken hebben.

    • Een Primrose in de groei

      In oktober was ik samen met Jaap Braaksma op bezoek in China voor het project Primrose. Daar gaf ik les aan studenten vanuit ‘Essenties voor Christelijk leraarschap’. Dat vond plaatst op een christelijke pabo onderdeel van het ‘Spice Mountain College’.

    • Koude koffie en pedagogisch geduld

      Het was een druilerige avond in september. Ik zat met een kop verse koffie op de bank. De damp kwam van de warme vloeistof af en ik staarde ernaar.

    • Plannen van tijd of tijd van plannen?

      Zes weken, anderhalve maand! Klinkt het niet lang? Genoeg tijd voor school, familie, wat bijverdienen, afspreken met vrienden, meedoen aan activiteiten van de kerk, het museum waar je altijd al naar toe wilde nu echt bezoeken, een dagje strand, (“Want nu is het nu nog zo’n lekker weer!”), een muur een ander kleurtje te geven… Dat moet te plannen zijn in deze weken toch?