Niet perfect is ook goed 21 mei 2019 Door Nathilde Groenendijk

‘Niet perfect is ook goed.' Deze zin heb ik de afgelopen tijd meerdere keren voorbij zien komen op Instagram. Natuurlijk klinkt het heel mooi: je hoeft niet perfect te zijn, je bent goed genoeg zoals je bent. Maar is dat ook de realiteit? Of is het meer een onbereikbaar ideaal, vraagt pabostudent Nathilde Groenendijk zich af.

Basisscholen, middelbare scholen, hoge scholen, universiteiten, bedrijven … allemaal zijn ze prestatiegericht. Of ze het nu willen toegeven of niet; het draait toch om cijfertjes, goede scores, een goed imago en de beste willen zijn. Gezond? Nee, ik denk het niet. Ik vind het zorgwekkend als ik om me heen zie hoeveel mensen van mijn eigen leeftijd burn-out raken of beginnende verschijnselen van een burn-out hebben. Kunnen we daar met z’n allen niet iets aan doen?

De beste

Ik denk dat de mentaliteit van onze samenleving prestatiegericht is en dat het dus niet alleen op kleinschalig niveau een probleem is. Ergens in het verleden zijn we gaan streven naar perfectie en nu laat ons dat niet meer los. Hoe hard we ook elkaar toeroepen dat niet-perfect ook goed is, de realiteit is vaak toch dat we allemaal de beste, de mooiste en de leukste willen.
Niet alleen voor jezelf is dit ongezond; je draagt deze mentaliteit ook over op anderen. In ons vak van leraar moeten we ons dat misschien nog wel extra realiseren. Mijn streven naar perfectie draag ik over op de kinderen die ik lesgeef, en misschien ook wel op een onzekere collega die daardoor gaat denken dat ik het veel beter voor elkaar heb dan hij. Mijn streven naar perfectie kan ervoor zorgen dat kinderen niet meer blij zijn als ze na drie onvoldoendes met hangen en wurgen eindelijk een keer een 6 halen. Mijn streven naar perfectie kan ervoor zorgen dat kinderen zich aan mij spiegelen en de lat veel te hoog leggen voor zichzelf. Want is dat niet ten diepste wat we doen als we streven naar perfectie: te veel verwachten van onszelf?  

Tips

Om je te helpen hier bewust mee om te gaan, heb ik een paar tips voor je:
  1. Besef dat perfectie hier op aarde niet bestaat. Het kan altijd nog beter en nog mooier, maar een staat van volmaaktheid zal je niet bereiken.
  2. Kijk naar wat je al wél hebt, wat je al wél kunt en hebt geleerd. Schrijf elke dag eens een aantal dingen op waar je dankbaar voor bent.
  3. Stel realistische doelen. Vraag niet meer van jezelf dan je aankunt. En, om de link naar het onderwijs nog een keer te leggen, vraag ook haalbare dingen van de kinderen in je klas. Ook zij hebben allemaal een persoonlijke taks.
  4. Wees niet bang om ‘stop’ of ‘nee’ te zeggen. Als er iets is wat ikzelf het afgelopen jaar heb geleerd, dan is het wel dat ‘stop’ zeggen niet altijd falen betekent. Wees eerlijk naar jezelf toe; als jij aan je taks zit, zeg dan ‘stop’. Tot hier en niet verder.
Ik hoop dat dit je helpt! Ik hoop dat je weet dat je goed bent zoals je bent en dat je niet perfect hoeft te zijn. En ik hoop dat je je hier zó bewust van mag zijn dat je dit ook door kunt geven aan anderen. Zo worden we met elkaar minder prestatiegericht en vast een stuk gelukkiger.