Een voorbeeldig potje slagbal Geplaatst op 13 december 2018 Door Mirthe Fierloos

Samen met de kinderen sta ik te wachten om te slaan, te rennen en te scoren. De meester heeft de regels van slagbal uitgelegd, het startsein heeft geklonken en ondertussen zijn de eerste punten al binnengehaald. Ik word aan mijn shirt getrokken en kijk om: ‘Juf, wel heel hard slaan hè?!’ ‘Ja juf, dan hebben we weer een punt!’ Ik knik: ‘Ik ga mijn best doen!’

Dan mag ik slaan. Een flinke klap: het balletje vliegt richting de andere kant van de zaal. Opgelucht ren ik naar het eerste honk. Achter me hoor ik opgewonden kinderen en als ik even later terug in de rij sta, komen ze naar me toe: ‘Wow, juf! Dat was hard!’ ‘Juf, hoe doet u dat?’ Ik glimlach. Ik zeg het niet hardop tegen ze, maar geloof me: dit was een gelukje. Zo goed ben ik namelijk niet in slagbal. Op hetzelfde moment realiseer ik me: mijn leerlingen kijken naar me en ze spiegelen zich aan me. Ik ben een voorbeeldfiguur voor ze, en blijkbaar meer dan ik zelf vaak doorheb.

Leerkracht in het wild

Als leerkracht sta je voor een klas kinderen waaraan je iets mag leren. Een fantastische taak! Je bereidt tijdens je stage je lessen voor, je zorgt dat je netjes op tijd bent en je let op je taal en kledingkeuze. Je bent je (de een misschien meer dan de ander) bewust van je voorbeeldfunctie. Maar buiten die stage om dan, als het studentenleven weer begint? Ben je dan ineens geen voorbeeldfiguur met een voorbeeldfunctie meer bent? Integendeel! Die kinderen kan je overal tegenkomen! Misschien herken je het wel: je loopt op straat en hoort opeens: ‘Ha juf!’ of ‘Ha meester!’ Leerkracht in het wild gespot. Ik kwam zelfs leerlingen tegen op vakantie. Was wel even slikken, moet ik zeggen …

Mijn Voorbeeld

Mijn punt is hopelijk duidelijk: zodra je ergens stage hebt gelopen, blijf je je voorbeeldfunctie houden en ben je een voorbeeldfiguur. Waar je ook bent. Zaak is dan om je af te vragen: hoe presenteer ik mezelf? Maar belangrijker: kinderen spiegelen zich aan mij, maar aan wie of wat spiegel ik mij eigenlijk? Wie is mijn voorbeeldfiguur? Ik hoop van harte dat elke (aankomende) christelijke leerkracht hetzelfde zal antwoorden: God is mijn Voorbeeld. Als we Hem als Voorbeeld nemen, zullen we Zijn liefde uitdragen naar onze leerlingen.