Een tweede thuis in Gouda Geplaatst op 6 maart 2018 Door Dieke van Duijn

Hoe mijn leven veranderde van een puber met een moeder (die voor je kookt en je kamer zo nu en dan opruimt) naar student zijn en zelf alles doen.  En hoe ik er een familie bij kreeg.

Het is al weer anderhalf jaar geleden dat mijn leven drastisch veranderde. Ik begon aan een nieuwe opleiding: de pabo. Maar dit was niet direct de grootste verandering. Al die achttien jaar had ik bij mijn ouders gewoond. Ook dit was nu voorbij: ik ging op mezelf wonen.

Niet meer ouders om mij heen om voor mij te zorgen en om mijn kamer op te ruimen. Geen maaltijd die automatisch klaar staat. Ik kwam er echt alleen voor te staan. Als plek om te wonen had ik gekozen voor de studentenflat naast Driestar hogeschool. Op de negende etage, al zei dit me helemaal niets. Toen nog niet. Ik kende er helemaal niemand.  De eerste dag op weg naar Gouda, op weg naar mijn nieuwe huis, schoot het door mij heen: zal dit ooit een thuis voor mij worden?

Het antwoord

De daaropvolgende vrijdagmiddag, in de trein terug naar huis, wist ik het antwoord al. Ja, ik had mijn plekje gevonden. In deze eerste week waren zeker ook moeilijke momenten geweest. Het was een hele omschakeling.

Soms was het echt even afzien, maar ik heb geen moment getwijfeld aan mijn keuze. Nu, anderhalf jaar later, is mijn antwoord niet veranderd. Het is alleen nog maar een grotere en krachtigere ‘ja’ geworden. Wat heb ik al veel meegemaakt op de mooie, negende etage. Lief en leed is er gedeeld. Ik heb mensen zien komen en gaan. Maar elke maand, elke week en elke dag is mijn verbondenheid met Gouda sterker geworden. De personen met wie ik er woon, zijn mijn broer en zusters geworden. Mijn familie.

Etageleven

En dat is ook niet zo gek als je weet wat er zich afspeelt in dit gebouw naast Driestar hogeschool. Niet alleen je kamer, maar de gehele etage bij elkaar is één huis. Een huis met verschillende slaapkamers en een gemeenschappelijke woonkamer. In dit huis woont niet ieder voor zichzelf, maar wordt er samen geleefd.
Op zoek naar gezelligheid? Je hoeft slechts drie stappen te zetten en je loopt bij een ander naar binnen.

Samen wordt er gepraat, gelachen en soms gehuild. Mooie, goede gesprekken die je ’s avonds met een theetje of wijntje in je hand met elkaar voert. Die hebben mij gevormd en dat doen ze nog steeds. In al deze tijd heb ik me nog nooit eenzaam gevoeld. Sterker nog, op de momenten dat ik niet in Gouda ben, verlang ik er te zijn.

Daar, waar mijn tweede thuis staat.